23/5/2006 - SEVGİLİYE
Senden önce griydi herşey.Ankara siyah beyaz.
Hayat anlamsız ve bomboş.
Sabah uyanmayı istemeyen bir ben vardı
ve gece yatağıma yatarken sonsuz bir uykuya dalmak için dua ederdim.
Gözyaşlarım kuruyalı çok olmuştu.Gözlerimden kan damlardı yaş yerine...
Uzun zamandır acılarla örülmüş bu yüreğe sen bir tek sen ilaç olabildin
.Neymiş sevda derken ve dalga geçerken aşkla sen bütün kurallarımı alt üst eden,
sen bütün sınırlarımı aşıp bana ulaşan değil misin?
Yüreğimin sevdaya açılan bütün kapıları kilitlenmişti senden önce,
anahtarını da bi yere saklamıştım işte.
Ben bile unutmuştum nerede olduğunu.
Senin elindeymiş yüreğimin anahtarı.
Kimseye söylemeden girdin işte içeri.
Hoşgeldin...
O anlamsız hayatıma birden ışık olan sensin.
Sensin tam düşerken yakaladığım tek dalım.
Sensin artık benim dünüm,bugünüm,yarınım.
Hoşgeldin alınyazım.
Sevdanın ne demek olduğunu bana öğretensin sen.
Seni seviyorum kelimesinin benim lügatımda
yanlış bildiğim anlamını düzeltensin sen.
Gerçek sevdanın acı çekmek değil,
beraberce acıların üstesinden gelmek olduğunu,
hayatın dikenli,taşlı,zorlu yollarında el ele yürümek gerektiğini
ve insanların mutluluktan ağlıyabileceğini öğretensin sen.
Senin benim için ne ifade ettiğini anlatmaya
hiçbir kelime yetmeyecek biliyorum ve biliyorum ki
sana sevdamı anlatmaya kalksam yeni bir dil
bulmam gerekecek kelimelerimin bittiği yerde başlayansın çünkü sen.
Hoşgeldin son sevdam.
Senden gelecekse ölümün başımın üstünde yeri var.
SENİ SEVİYORUM...
| 
